bi büyü var sonbaharda hocam. kimse göremiyor ben görüyorum. buna da "third person efect" deniyor ama böyle mi yazılıyor onu bilemiyeceğim. depresyon mevsimi diyorlar, haksızlık ediyorlar zaar. pastele dönmüşlüğün arasında bir sarı var ki çabalayıp duran, görmek istenmeyince görülmüyor bir türlü. mutsuz suratlar çıkıyor maslak plazalarından siyah paltolarla. kafası kopmuş da öldüğünü anlamamış tavuk hissiyatına benzer bir ifade hakim oluyor yüzlere, öyle hırpalamış ki her neyse hırpalayan (kimileri hayat diyor ben emin değilim) hala geldikleri yerde gibiler. kime, neye kızacaksın adam ekmeğinin derdinde tabii hali kalmamış sonbahara, monbahara. bir sürü mutsuz kadın (adamların suratlarına dikkatli bakamıyorum yanlış anlaşılır diye) yol boyunca ne kadar mutsuz olduklarını düşünüp daha da mutsuz oluyorlar. bi sonbaharım vardı onu da ahmet altan aldı amına koyim.
No comments:
Post a Comment